“บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมถวายข้าว น้ำ ผ้า ยวดยาน ดอกไม้ ของหอมเครื่องลูบไล้ ที่นอน ที่นั่ง ที่พัก ที่อาศัย และสิ่งที่เป็นอุปกรณ์แก่ประทีป ให้ทานแก่สมณะหรือพราหมณ์ เขามุ่งหวังสิ่งที่ตนถวายไป โดยได้ยินมาว่า พวกเทพชั้นยามาเป็นเทพที่มีอายุยืน มีวรรณะผ่องใสงดงาม มากไปด้วยความสุข จึงอธิษฐานจิตมั่นว่า โอหนอ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก ขอเราพึงเข้าถึงความเป็นสหายแห่งทวยเทพชั้นยามาสวรรค์เถิด“ พระสูตรสังคีติ

เรื่องมีอยู่ว่า อุบาสกท่านหนึ่งอาศัยอยู่ในกรุงราชคฤห์ เป็นคนมีศรัทธาหนักแน่นในบวรพระพุทธศาสนา ท่านตั้งใจว่าจะถวายอาหารแด่พระภิกษุสงฆ์ วันละ 4 รูปเป็นประจำมิให้ขาดจนตลอดชีวิต ตั้งแต่นั้นมาท่านก็ตักบาตรเป็นสังฆทานอยู่เนืองนิตย์ วันหนึ่งท่านต้องไปทำธุระนอกบ้าน ส่วนภรรยาและคนในบ้านเกรงว่าจะมีขโมยเข้าบ้าน จึงปิดประตูไว้

รุ่งเช้า พระมาบิณฑบาตและรับสังฆทานตามปกติ เห็นประตูบ้านปิดอยู่ ก็ไม่กล้าเข้าไปรับบาตรในบ้าน และบังเอิญว่าวันนั้นคนในบ้านก็ตื่นสายกว่าปกติ พระจึงเดินไปรับบิณฑบาตที่บ้านถัดไป โดยมิได้รอรับภัตตาหารของอุบาสกที่ได้…