ประวัติวันเข้าพรรษา

ในยุคต้นพุทธกาล ยังไม่มีการเข้าพรรษา พระภิกษุสงฆ์จะเดินทางจาริกไปเทศน์ ไปสอนญาติ หรือถ้าเห็นว่าที่ไหนเงียบ สงบสงัดดี เหมาะในการบำเพ็ญภาวนา ทำสมาธิ ท่านก็จะไป

จากการที่ท่านต้องจาริกไปในที่ต่างๆ พอถึงฤดูฝนที่ชาวบ้านทำไร่ทำนากันอยู่ บางครั้ง ข้าวกล้าที่เพิ่งหว่านลงไปในนา ดูเหมือนหญ้า พระภิกษุสงฆ์ก็เลยย่ำข้าวกล้าของชาวบ้าน ซึ่งก็ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน มาฟ้องพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เพื่อตัดปัญหานี้ พระพุทธองค์จึงทรงกำหนดให้พระภิกษุ เมื่อเข้าพรรษา หรือเมื่อเข้าฤดูฝน ให้พระอยู่กับที่ อยู่จำพรรษาในที่นั้นๆ ตั้งแต่แรม 1 ค่ำเดือน 8 จนกระทั่งขึ้น 15 ค่ำเดือน 11

อีกมุมมองหนึ่ง พระพุทธองค์ทรงถือโอกาสที่เกิดเป็นปัญหานี้ ได้ทรงเปลี่ยนคำครหาให้กลายเป็นโอกาสดีของพระภิกษุว่า ถ้าอย่างนั้นพระภิกษุอยู่เป็นที่ในวัดวาอาราม เพื่อที่จะให้พระใหม่ได้รับการอบรมจากพระเก่าได้เต็มที่ เพราะว่าจริงๆ แล้ว ในการอบรมถ่ายทอดศีลธรรม ถ่ายทอดธรรมวินัยให้แก่กันและกันนั้น ถ้าทำอย่างต่อเนื่อง ทำเป็นที่เป็นทางต่…
0 สาธุ