ลืมอะไร ลืมได้ ลืมไปเถิด
แต่ผู้ให้ กำเนิด อย่าคิดหมาย
ลืมบุญคุณ ค่าน้ำนม ที่เลี้ยงกาย
สุขสบาย ถึงวันนี้ เพราะมีใคร
จงตอบแทน ตอนยังที่ มีแม่อยู่
มิใช่รู้ ตอนแม่ นอนแน่นิ่ง
ถึงวิงวอน เพียงไร ไม่ไหวติง
อย่าประวิง ปล่อยผ่าน เนิ่นนานวัน
บุญอะไร ไม่สู้บุญ ค้ำจุนแม่
ประเสริฐแท้ บุญนี้ มีมากหลาย
อย่าเห็นแม่ เป็นภาระ จะทำลาย
ตกอบาย เบื้องต่ำ ธรรมชี้แจง
ตักบาตรพระ จนนานวัน ขันทะลุ
ก็ไม่สู้ หนึ่งจาน ที่ให้แม่
เป็นบุญที่ ใหญ่ยิ่ง ของจริงแท้
บุญเลี้ยงแม่ ที่บุญใด ก็ไม่ปาน
Cr. คติธรรมดำเนินชีวิต