ทบทวนโอวาทในอดีต

✨นึกถึงพระเดชพระหลวงปู่พระผู้ปราบมารกันให้ได้ตลอดเวลา ทำบุญแล้วบูชาธรรมท่าน

ทำบุญกับท่านไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เลย ถ้าเรานึกถึงท่าน ท่านก็นึกถึงเรา เรานึกถึงท่าน ท่านก็จะฉุดเราเข้าไปรู้ไปเห็นธรรมะ

ดังนั้นใจต้องตรงกันกับท่าน นึกถึงหลวงปู่อย่างถูกหลักวิชชา จะนึกถึงท่านเต็มองค์, ครึ่งองค์ หรือว่าส่วนใดส่วนหนึ่งก็ได้ ซึ่งเดี๋ยวจากครึ่งองค์ ก็จะเต็มองค์เอง

เพราะฉะนั้นให้นึกไปเรื่อย ๆ นึกใหม่ ๆ ก็แค่ขอถึงไปก่อน เมื่อเรานึกไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็เข้าถึงไปเอง

ซึ่งใหม่ ๆ นึกแล้วยังไม่เห็นท่านก็ไม่เป็นไร ให้นึกไปเรื่อย ๆ แม้ไม่เห็นท่าน แต่ท่านก็รู้ว่า “เรานึกถึงท่าน”

ถึงแม้เรายังไม่เห็นท่านก็ตาม เดี๋ยวท่านก็จะหาวิธีทำให้เราเห็นท่านเอง เพราะความจริงมันเป็นอย่างนั้น

ดังนั้นโอกาสที่เราจะไม่เห็นท่านจะไม่มีเลย แต่จะใช้เวลาสั้นหรือยาวแตกต่างกันนิดหน่อย

ช่วงนี้ใครไม่นึกถึงหลวงปู่ย่อมเป็นคนชอบกลนัก เพราะท่านพร้อมเปิดโอกาสให้การช่วยเหลือ แต่เราไม่เปิดโอกาสให้ท่านช่วย

ท่านพร้อมที่จะเติมบุญให้เรา แต่เราไม่เปิดโอกาสให้ท่านเติมบุญ แบบนี้ย่อมเป็นคนชอบกลนัก

ท่านป้อนบุญให้เลย ป้อนทางใจให้เรา ป้อนเข้ากลางเลย

เราต้องเป็นสถาปนิกวิศวะในการสร้างฉันทะให้เกิดขึ้น ซึ่งท่านเปิดโอกาสให้นึกถึงท่านได้ตลอดเวลา

เช้าสายบ่ายเย็นค่ำ หรือค่อนรุ่ง จะนึกถึงท่านตอนไหนก็ได้ ไม่จำกัดเวลา เป็นอกาลิโก

ท่านเปิดโอกาสให้นึกถึง แค่ขอให้นึกถึงท่านเท่านั้นเอง เพราะเดี๋ยวท่านก็จะหาวิธีการให้ผู้ที่นึกถึงให้เห็นท่านที่กลางกาย

ดังนั้นขอให้เริ่มต้นที่เรา แล้วจบลงที่ท่าน

เพราะฉะนั้นนับจากนี้ไป ต้องนึกถึงหลวงปู่ให้ได้ตลอดเวลา นึกไม่ได้มีเพียงประการเดียวก็คือ “ไม่ได้ทำ ทำไม่ได้เพราะไม่ได้ทำ ถ้าได้ทำก็ทำได้”

ปิดประตูนึกไม่ได้ไปหมดแล้ว นับจากวันนี้ไปต้องนึกถึงกันให้ได้ทั้งหมด!!!