ให้มิตรแท้มากกว่ามิตรเทียม
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแบ่งเอาไว้ให้ว่า คนที่อยู่ข้างๆ เราในโลกนี่ แบ่งออกเป็น ๒ กลุ่ม กลุ่มที่หนึ่งก็คือมิตรเทียม ประกอบไปด้วย ๑) มิตรปอกลอก ๒) มิตรดีแต่พูด ๓) มิตรประจบ และ ๔) มิตรชักนำในทางเสื่อม
.
กลุ่มที่สองก็คือ มิตรแท้ซึ่งตรงกันข้ามกันกับกลุ่มที่หนึ่ง ประกอบไปด้วย ๑) มิตรมีอุปการะ ๒) มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์ ๓) มิตรแนะประโยชน์ และ ๔) มิตรมีความรักใคร่
.
กว่าเราจะมานั่งกันอยู่ตรงนี้ หลายท่านก็บอกว่าได้รับความเจ็บปวดกับมิตรเทียมนี่มาพอแรงเหมือนกัน แล้วก็ในเวลาเดียวกัน ที่รอดตัวมาได้ถึงวันนี้ก็ได้มิตรแท้นี่แหละประคับประคองมา
.
จากเรื่องมิตรแท้มิตรเทียมนี้ ก็มีเรื่องที่เราต้องคิดกันต่ออยู่ ๒ เรื่อง
.
เรื่องที่ ๑ ทำอย่างไร ตัวของเราเองจะไม่ไปเป็นมิตรเทียมให้ใคร แต่เป็นมิตรแท้ให้ทั้งกับคนอื่นแล้วก็ตัวเอง
.
เรื่องที่ ๒ ทำอย่างไร บ้านเมืองของเรานี้จะมีแต่มิตรแท้ หรือมีมิตรแท้ให้มากที่สุด ถ้าไม่อย่างนั้นแล้ว ไม่ว่าองค์กรไหน เดี๋ยวก็จะต้องมีเรื่องปั่นป่วน แม้ในระดับประเทศก็ปั่นป่วน ความปั่นป่วนทั้งหลายแหล่มันฟ้องว่า มิตรเทียมในสังคมมันมากไป มิตรแท้มันน้อยไป
.
เราคงไม่สามารถจะกำจัดมิตรเทียมได้หรอก แต่ว่าขอให้เปอร์เซ็นต์มันมากสักหน่อย ให้มันมากกว่านี้แล้วเราก็จะมีสุขกันอยู่ในบ้านเมืองนี้ยิ่งขึ้นไป
.
๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐
.
#มิตรแท้ #มิตรเทียม
#สังคม
#หลวงพ่อทัตตชีโว