ถนอมร่างกายเพื่อไว้สร้างความดี

ต้องรับรู้ว่าร่างกายเป็นรังของโรค เห็นข้างนอกดี ๆ ข้างในมันเป็นรังของโรค ต้องใช้ไปซ่อมไป ไม่ได้แข็งแรงเหมือนอย่างที่เราคิดหรอก อุปมาเหมือนอะไร
อุปมาเหมือนอย่างกับเรือพัง ๆ เวลาเขาพายกันข้ามฟากนั้นน่ะ พายไปวิดน้ำไป

ที่ต้องรับรู้อีกเรื่อง ร่างกายนี้เมื่อใช้ไปนานเข้า ๆ ความแข็งแรงก็หมดไป ถึงจะดูแลยังไง มันก็มีแต่จะโทรมลง มีแต่เสื่อมสภาพไปทุกขณะ แล้วเราก็มักจะไปคิดว่าต้องอายุ ๕๐ ๖๐ ๗๐ แล้วจึงเสื่อม ความจริงไม่ใช่ ร่างกายเราเสื่อม ร่างกายเราแก่ตั้งแต่วันที่เราเกิด ทุกวัน ๆ ที่ผ่านไปก็เหมือนการนับถอยหลัง ก้าวเข้าสู่ความตายเข้าไปทุกวัน นี่คือความจริง

แต่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าร่างกายมีความเสื่อมต้องใช้ไปซ่อมไป แก่ก็ง่าย ตายก็ง่ายอย่างนี้ เราก็จำเป็นต้องถนอมร่างกายนี้เอาไว้ เพราะว่าธรรมชาติบังคับเราอีกว่า
มนุษย์นี่ประกอบด้วย ๒ ส่วน คือ กาย และ ใจ

ใจเป็นนายก็จริงอยู่ แต่ใจต้องอาศัยกายเป็นถ้ำ คนเราต้องอาศัยเรือข้ามฟากอย่างไร ใจของเราก็ต้องอาศัยร่างกายไว้ทำความดีอย่างนั้น

เพราะฉะนั้น คนที่ใช้ร่างกายเป็น คือ คนที่ใช้อย่างทะนุถนอม ใช้ให้ถูกวิธี อย่าไปหักโหมสมบุกสมบันจนเกินไป ถนอมร่างกายนี้ไว้เพื่อให้คงสภาพอยู่สร้างความดีได้นาน ๆ

๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙

#หลวงพ่อทัตตชีโว #คำสอนมหาปูชนียาจารย์ #ผู้นำแสงสว่างออนไลน์ #072today