ความทุกข์ของนักบุญ !
บุญในตัวจะคอยปรุงแต่งชีวิตให้เราประสบความสุข ความสำเร็จในชีวิต ในธุรกิจการงานและในทุกสิ่งที่เราปรารถนา

เคยสังเกตไหม ทำไมคนเราถึงต่างกัน บางคนประสบความ
สำเร็จในชีวิต แต่บางคนก็ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต
ทั้ง ๆ ที่ใช้ความเพียร หนึ่งสมองสองมืออย่างมากเหมือนกัน

ที่ประสบความสำเร็จ เพราะเขามีสายบุญที่ทำอย่างสม่ำเสมอ
ต่อเนื่อง ไม่มีสายวิบัติมาคั่นระหว่างกลาง เพราะฉะนั้นทำ
อะไรก็ราบรื่น ยิ่งขยัน ก็ยิ่งรวย แต่บางคนขยัน แต่ก็เหนื่อยฟรี
เพราะสายสมบัติมันขาดตอน

เหตุเพราะทำบุญไม่สม่ำเสมอนั่นเอง

บุญจะเชื่อมติดกันอยู่ในกลางกายของเรา บางคนในอดีตทำบุญมาไม่สม่ำเสมอ ก็ต้องอาศัยบุญที่ทำในปัจจุบันนี้แหละ

แต่บุญปัจจุบันก็เหมือนปลูกกล้าไม้ กว่าจะเจริญเติบโต
ออกดอกออกผลก็ต้องใช้เวลา ต้องให้เวลาบุญได้ทำงานบ้าง บางทีมันก็ไม่ได้ดั่งใจ เช่น เรามีความรู้สึกว่า บุญไม่ช่วย แต่จริง ๆ บุญกับบาปทำงานอยู่
ตลอด ๒๔ น.

บาป ทำให้เราเกิดความทุกข์ทรมานในชีวิต อุปสรรคของ
ชีวิต มีทุกข์โศกโรคภัย สิ่งที่ไม่ดีทั้งหลายเกิดขึ้น บุญ เขา
ก็แก้ไขอยู่ ๒๔ น. เหมือนกันแต่ถ้าหากว่ากำลังบุญน้อย กำลังบาปเยอะ
มันก็แก้ไขได้ยาก หรือบาปในอดีตเยอะ แต่บุญในปัจจุบันเราเพิ่งทำ ก็เหมือนกล้าไม้เพิ่งขึ้นถึงแม้ทำเยอะ แต่ก็ค่อย ๆ ส่งผลไป

แต่ถ้าบุญในอดีต เปรียบเหมือน
ต้นไม้ใหญ่ที่ออกดอกออกผล
แล้ว มันก็ง่าย

ถ้าบุญในอดีตก็มีเยอะบุญปัจจุบันก็สร้างมากความสำเร็จก็เป็นอัศจรรย์
ชีวิตราบรื่นตลอด

เรื่องของบาปบุญ มันชิงช่วงช่วงชิงกันอยู่ตลอดเวลา เพราะ
ฉะนั้นยามใดที่เกิดอุปสรรคของชีวิต อย่าไปคิดว่า บุญไม่ช่วย

เพราะเรามองไม่เห็นอดีตที่เราทำผ่านมา เราจึงคิดอย่างนั้น
เราก็แสบเอาไว้เยอะ เคยดำเนินชีวิตผิดพลาดมา กับมันไม่ได้
ดั่งใจว่า ชีวิตนี้อุตส่าห์ทำความดี
มาทั้งชีวิต แต่ทำไมประสบสิ่งที่ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ปรารถนา

เมื่อบาปส่งผลก่อน เหมือนต้นไม้ใหญ่มีดอกผลแล้ว ชีวิต
จึงเป็นทุกข์ เราเพิ่งสร้างบุญในปัจจุบันนี้ มันยังเป็นกล้าอ่อน ๆ
เหมือนผู้ใหญ่กับเด็กจะไปสู้รบปรบมืออะไรไหว มันก็ค่อย ๆ
ประทังกันไป

เพราะฉะนั้น เมื่อประสบอุปสรรค
ของชีวิต ทั้ง ๆ ที่เราเป็นนักบุญ ก็อย่าไปทุกข์ใจ อดทนกันไป
ชาติหนึ่ง สร้างความดีกันต่อไป บุญเขาก็ทำงานไป บาปเขาก็
ทำงานไปเมื่อเราอดทนกันชาตินี้ ซึ่งอีกไม่กี่ปีก็จะหมดเวลาแล้ว ภพชาติ
ต่อไปเมื่อต้นไม้แห่งบุญเราเติบใหญ่ มันก็ให้ผล บาปก็ตาม
ไม่ทัน เราก็จะปลื้มปีติกันในตอนนั้น

เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี และเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของ
ชาวโลก ที่เขายังไม่รู้เรื่องราวอะไรอีกเยอะแยะ เราเป็นผู้รู้แล้ว
ในระดับหนึ่ง ที่ได้เรียนรู้คำสอน
ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อประสบทุกข์ ต้องไม่หวั่นไหว
ไม่ทิ้งธรรมะ ไม่ทิ้งการสร้างบารมี ไม่ท้อถอย ไม่น้อยใจ
ไม่มีความทุกข์ของนักบุญ แล้วเราจะได้สง่างามตลอดเวลา
แม้กระทั่งวันสุดท้ายของชีวิต ทิ้งแบบอย่างที่ดีไว้กับโลกใบนี้ ให้ผู้ที่มาภายหลังดำเนินตาม
เมื่อละโลกไปแล้ว บุญส่งผลไปเสวยสุขในเทวโลก ซึ่งเป็นสุข
ยิ่งกว่าในโลกมนุษย์มากมายนัก

ดังนั้น อดทนสู้ไปในยามที่ประสบทุกข์ แต่ในยามที่ประสบ
ความสำเร็จ มีความสุขในชีวิตก็อย่าหลงระเริงเหลิงตัวประมาทในการดำเนินชีวิต ไม่สั่งสมบุญต่อไป มัวเพลินกับความสุขความ
สำเร็จของชีวิตที่เกิดขึ้นจากบุญเก่า เพราะบุญเก่าใช้ไปมัน
ก็มีวันหมดสิ้นไปเรื่อย ๆบุญเก่าเขามีเอาไว้เพื่อต่อบุญ
ใหม่ เพื่อสั่งสมบุญให้เยอะ ๆ

เพราะเป้าหมายของเรา คือที่สุดแห่งธรรม ไม่ใช่เป้าหมาย
เล็ก ๆ ในเมืองมนุษย์ เหมือนผู้ไม่รู้ทั้งหลายที่เขาข้องอยู่ ที่เขาติดอยู่ ความรู้สึกเราต้อง
สูงส่ง เลยกว่าจุดตรงนั้นไป

๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐
จากหนังสือ
คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๒

#หลวงพ่อธัมมชโย #คำสอนมหาปูชนียาจารย์ #ผู้นำแสงสว่างออนไลน์ #072today