เวลาที่ต้องให้ความสำคัญ
เวลาในชีวิตของมนุษย์มีอยู่ ๔ เวลา ที่ต้องให้ความสำคัญบริหารจัดการให้ดี
เวลาที่ ๑ ของมนุษย์ เวลาเพื่อกำจัดทุกข์อันเกิดจากสรีระ กิน นอน ตื่น ขับถ่าย อาบน้ำชำระร่างกาย ต้องเป็นเวลา ถ้าไม่เป็นเวลา สุขภาพพังแน่นอน นี่คือเวลาที่ ๑ ใครแบ่งเวลามาดูแลตรงนี้ดี สุขภาพก็จะดี
.
เวลาที่ ๒ เวลาเพื่อครอบครัว หรือส่วนรวม พ่อแม่ลูก วันหนึ่งอาหาร ๓ มื้อไม่เคยพร้อมหน้ากันสักมื้อ ก็เตรียมตัวได้ ครอบครัวนี้เตรียมตัวพัง เพราะฉะนั้น ใครที่ครอบครัวจะชักง่อนแง่น หลังคาบ้านชักจะสั่น ฝาบ้านมันสะเทือนล่ะก็ ไปดูเวลาสำหรับครอบครัวให้ดี
.
เวลาที่ ๓ เวลาเพื่ออาชีพ เข้างานเลิกงาน ทำงานไม่เสร็จตามเวลา ผิดเวลาเดี๋ยวเขาก็ไล่ออก อันนี้เวลาเพื่อเศรษฐกิจของตัวเอง
.
เวลาที่ ๔ เป็นเวลาที่คนเรามักจะมองข้าม ไม่ค่อยให้ความสำคัญ คือ เวลาเพื่อสำรวจตัวเองหรือประเมินตัวเอง ว่าแต่ละวันคืนที่ผ่านไป เราบกพร่องตรงไหน ทำดีทำชั่วขนาดไหน
.
อย่างเช่น เวลาหัวหน้าสั่งงานลูกน้องไปโครม ๆๆ บางคนทำตาม บางคนเถียงเอา แล้วจริง ๆ ใครผิดใครถูก คนที่มันเถียง หรือคนที่ทำตามเราสั่งถูกตลอดหมดหรือเปล่า มันไม่แน่นะ
.
ก่อนนอนได้สวดมนต์สักจบนั่งทำสมาธิสักหน่อย ใจจะได้เป็นกลาง พอใจเป็นกลางแล้ว มันจะเห็นเลย ที่เราว่าถูกแล้วมาทั้งวันนั้น ก็ถูกนะ แต่มันถูกแค่ ๗๐, ๘๐% อีก ๒๐% มันผิดนะ ลูกน้องคนนั้นถึงได้เถียงเอา แล้วเราก็โกรธมันด้วย แต่นั่นแหละ ทำเสร็จแล้ว ที่ผิดกลับเป็นเราเอง
.
โทรกริ๊งไปขอโทษคำเดียว จะเป็นหัวหน้าหรือลูกน้องก็ตามที ขอโทษคำเดียว แล้วจะไปต่อกันได้
.
แต่ว่าถ้าไม่ขอโทษกัน
อันที่ ๑ ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าแล้วอย่าโวยก็แล้วกัน หรือ
อันที่ ๒ เชื่อสิ่งผิด ๆ นั้นคือถูกแล้ว เพราะหัวหน้าสั่งมา ก็เลยยึดเอาของผิด ๆ ไปปฏิบัติต่อไป ก็พังกันทั้งหมด นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมา
.
หรือถ้าวันนี้ทำอะไรประสบความสำเร็จ ยิ้มย่องผ่องใส เจ๋งจริง ๆ แต่พอได้สวดมนต์นั่งสมาธิ เดี๋ยวก็เจอว่า ที่สำเร็จนั้น มันไม่ใช่ฝีมือเราคนเดียว ผู้ใหญ่เขาก็ช่วยดึง ลูกน้องมันก็ช่วยดัน เพื่อนกันมันก็ช่วยประคอง มันถึงได้สำเร็จ โทรไปขอบคุณสักสองสามคำ งวดหน้าเดี๋ยวทำอะไร ก็ยังจะมีคนช่วยอีก
.
แต่ว่าถ้าไม่มีคำขอบคุณสักคำจากปากเรา มันจะกลายเป็นว่า เราเก่งคนเดียวก็เก่งไป วันหลังไม่มีใครยื่นมือมาช่วยอีก คราวนี้ล่ะมีแต่เจ๊งกับเจ๊ง
.
เวลาเพื่อสำรวจตัวเอง หรือประเมินตัวเองต้องมี เป็นการปิดบัญชีบุญบัญชีบาป ประจำคืนประจำวัน มองข้ามไม่ได้

๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
#เวลา
#ธรรมะ
#หลวงพ่อทัตตชีโว