✍ถนอมร่างกายเพื่อไว้สร้างความดี
ต้องรับรู้ว่าร่างกายเป็นรังของโรค เห็นข้างนอกดี ๆ
ข้างในมันเป็นรังของโรค ต้องใช้ไปซ่อมไป
ไม่ได้แข็งแรงเหมือนอย่างที่เราคิดหรอก
อุปมาเหมือนอะไร อุปมาเหมือนอย่างกับเรือพัง ๆ
เวลาเขาพายกันข้ามฟากนั้นน่ะ พายไปวิดน้ำไป
ที่ต้องรับรู้อีกเรื่อง ร่างกายนี้เมื่อใช้ไปนานเข้า ๆ
ความแข็งแรงก็หมดไป ถึงจะดูแลยังไง
มันก็มีแต่จะโทรมลง มีแต่เสื่อมสภาพไปทุกขณะ
แล้วเราก็มักจะไปคิดว่าต้องอายุ ๕๐ ๖๐ ๗๐
แล้วจึงเสื่อม ความจริงไม่ใช่ ร่างกายเราเสื่อม
ร่างกายเราแก่ตั้งแต่วันที่เราเกิด
ทุกวัน ๆ ที่ผ่านไปก็เหมือนการนับถอยหลัง
ก้าวเข้าสู่ความตายเข้าไปทุกวัน นี่คือความจริง
แต่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าร่างกายมีความเสื่อมต้องใช้ไปซ่อมไป
แก่ก็ง่าย ตายก็ง่ายอย่างนี้
เราก็จำเป็นต้องถนอมร่างกายนี้เอาไว้ เพราะว่าธรรมชาติบังคับเราอีกว่า มนุษย์นี่ประกอบด้วย ๒ ส่วน
คือ กาย และ ใจ
ใจเป็นนายก็จริงอยู่ แต่ใจต้องอาศัยกายเป็นถ้ำ
คนเราต้องอาศัยเรือข้ามฟากอย่างไร
ใจของเราก็ต้องอาศัยร่างกายไว้ทำความดีอย่างนั้น
เพราะฉะนั้น คนที่ใช้ร่างกายเป็น คือ คนที่ใช้อย่างทะนุถนอม ใช้ให้ถูกวิธี อย่าไปหักโหมสมบุกสมบันจนเกินไป ถนอมร่างกายนี้ไว้เพื่อให้คงสภาพอยู่สร้างความดีได้นาน ๆ
๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
#ข้อคิด
#การดูแลสุขภาพ
#ดูแลร่างกาย
#หลวงพ่อทัตตชีโว